ผลการค้นหาคำว่า แบกะดินเดิน

ได้ยินใครต่อใครเขาไปเที่ยวทะเลกันมาก็มาก ที่ว่าไปทะเลเที่ยวเกาะก็เยอะ ได้ยินที่นึงมามากก็คงต้องเป็นเกาะช้างนี่แหละที่เค้าว่าดีนักดีหนา ด้วยการเดินทางที่แสนจะไกล แถมเกาะก็ดูใหญ่เกินกว่าที่ผมจะเที่ยวหมดได้ในเวลาเพียงวันสองวันโดยที่ไม่มีรถ โครงการเที่ยวเกาะช้างของผมเลยจำเป็นต้องพับเก็บไปหลายครั้ง โชคดีที่ครั้งนี้สามารถรวมตัวกับเพื่อนๆที่ทำงานได้ ฝันที่พับเอาไว้เลยได้เอามากางใช้ประโยชน์กันซะที

เมื่ออาทิตย์ก่อนที่จังหวัดสุพรรณบุรีมีงาน “รวมพลคนทำสื่อ” จัดขึ้นที่ราชมงคลสุวรรณภูมิ สามชุกผมก็ติดตามเจ้านายไปออกบูธกับเค้าด้วย งานนนี้นอกจากได้ไปทำงานแล้วเลยเหมือนได้เที่ยวไปด้วยตามระเบียบ บรรยากาศหน้าหนาวของสุพรรณบุรี จังหวัดที่ใครๆเค้าบอกว่าแค่เคยนั่งรถผ่านกลับสร้างความประทับใจให้ผมได้มาก มายจริงๆ

เช้าวันอาทิตย์ผมตื่นขึ้นมาด้วยอารมณ์สดใสที่ได้นอนเต็มอิ่ม มองดูนาฬิกาใกล้จะ 7 โมงเช้า เป็นฤกษ์งามที่จะออกไปทำบุญใส่บาตรตามประสาพุทธศาสนิกชนอย่างเขาบ้าง ล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วก็จัดแจงขึ้นมอเตอร์ไซค์คู่ใจพร้อมคนคู่กายตรงดิ่ง ไปยังศรีย่านทันที อากาศช่วงเช้าเหมือนจะเป็นใจลมเย็นสบาย แสงสีทองตัดหมอกบางๆ อะไรจะน่าสุขใจเท่ากรุงเทพฯที่ถนนโล่งในวันหยุดไปได้อีก แม้.. วันนี้เปิดเรื่องได้ดูมีสาระซะจริงๆเลยเร

"คนไทยมีสิ่งช่วยในการดำรงชีวิตแทบทุกอย่าง จะหาน้ำก็หาง่าย พื้นดินก็ปลูกผักได้ดี อากาศไม่ร้อนไม่หนาวเกินไป สมัยก่อนจะเดินไปทางไหนก็มีผักผลไม้ให้เด็ดเก็บกินริมทางเต็มไปหมด" - คำพูดนี้เป็นของอาจารย์ผมสมัยเรียนอยู่มัธยมปลายที่เด็กที่เกิดมาในยุคนี้ หรือหลังจากนี้คงจะนึกภาพกันไม่ออก ผมเองในตอนนั้นก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าที่อาจารย์พูดหมายถึงอะไร เพราะคนเมืองเดินไปทางไหนก็เจอแต่ตึกรามบ้านช่องเต็มไปหมด น้ำใ

ชื่อตอนอาจจะดูแล้วคล้ายเพลงของวงเอนโดรฟิน ทว่าสิ่งที่ผมกำลังจะพาทุกๆคนไปดูต่อจากนี้ไม่ใช่การเดินทางเพื่อตามหาใครคน หนึ่ง แต่เป็นการเดินทางข้ามผ่านการเวลาเพื่อสร้างดินแดนอันมั่นคงของ ชาวสุวรรณภูมิจนกระทั่งเป็นชนชาติไทยในปัจจุบัน หลังจากที่เกริ่นนำไปใน - พาเที่ยวมิวเซียมสยาม ตอนที่ 1 "อดีตที่แสนงดงาม" - กันไปแล้ว การเดินชมภาพและเรื่องราวที่อยู่ภายในมิวเซียมสยามแห่งนี้ต่อ ทำให้ผมได้เห็นก้าวแต่ละก้าว

ผมติดค้างจะอัพเดตเรื่องราวของ "มิวเซียมสยาม" มานานพอแล้ว ถึงเวลาที่จะมาเล่าเรื่องราวของพิพิธภัณฑ์ที่เก็บเรื่องราวของชนชาติไทยเอา ไว้กันซะที เมื่อครั้งแรกที่ผมได้ยินข่าวเรื่องมิวเซียมสยามรวมถึงคนที่ไปถ่ายรูปกันมา หลายต่อหลายคน ก็นึกไปว่าคงจะเป็นอีกพิพิธภัณฑ์หนึ่งที่เก็บของโบราณๆของไว้โชว์เท่านั้น ล่ะมั้ง และที่ไปก็ด้วยการที่ไม่มีอะไรทำเท่านั้นเอง แต่พอไปถึงแล้วสิ่งที่ได้รับกลับออกมาหลังจากไปเยี่ยม

เมื่อวาน tweet เอาไว้ใน twitter ว่าจะรีวิวร้านแกงกระหรี่ "CoCo Curry House" ที่ชั้น 7 MBK Center ทีผมเจอโดยบังเอิญตอนที่ไปกิน โกเบ ชาบูชาบู ร้านนี้อยู่ตรงหน้าบันไดเลื่อนขึ้นฝั่งเคาเตอร์ขายตั๋วหนังครับ ถ้าขึ้นบันไดเลื่อนกลางมา จะเห็นร้านอยู่ฝั่งซ้ายมือ เสียดายที่ร้านไม่อนุญาตให้ถ่ายรูปร้านและเมนูมาครับ ผมเลยได้แค่รูปของอาหารมาเท่านั้น ยังไงก็ดี แกงกระหรี่ที่ร้านนี้แตกต่างจากแกงกระหรี่ญี่ปุ่นของร้า

ร้านชาบูชาบูแบบบุฟเฟ่ต์เดี๋ยวนี้ผุดขึ้นมายังกะดอกเห็ดเลยนะครับ แม้แต่ร้านที่เคยเป็นร้านอาหารญี่ปุ่นดังๆหลายต่อหลายเจ้าก็พลอยกันเปลี่ยน เป็นแบบบุฟเฟ่ต์กันซะหมด จะมีสักกี่ร้านที่ทำให้เราคุ้มค่าที่ต้องจ่ายเงินไป 239++ หรือ 269++ กันบ้าง แล้วก็ไอ้บวกบวกตามหลังเนี่ยแหละที่ตอนแรกจากความรู้สึกคุ้มค่าก็เริ่มจะ ร่อยหรอลงไป สำหรับร้านที่ผมจะพาทุกท่านไปรู้จักวันนี้ไม่มีเสียความรู้สึกกับ ++ ตามหลังอย่างแน่นอ